ريم آهن روى سرخ كند جن سبب « 1 » باسور بوذه بوذ ، و طريفل بزرك روى رنكين كند جن سبب ضعيفى معده بوذ ، و دوا الكركم روى رنكين كند جن سبب ضعيفى جكر بوذ ، و اكر هر شبى به روى زعفران براندايذ و بامداذ بشويد خوب آيذ . [ صفت ] « 2 » طلى كه روى را سرخ كند زعفران و كندر « 3 » و مر و مصطكى اين‌همه را بسايذ و باب بياز خام تر كند يا باب « 4 » بياز بيلغوش « 4 » ، و [ بياز ] « 5 » سبيد به بوذ از هر دو « 6 » ، طلى كند ان شب و بامداد بشويذ ، و كويند كى اكر غذا نخوذاب دارذ و هر بامدادى دو درم سنك زوفاى خشك ( f . 470 ) با دو دانك سنك « 7 » زعفران بخورذ سخت موافق آيذ جند روز برين جمله بباشذ « 8 » و لكن من مىكويم « 8 » اين مقدار زعفران بسيار بوذ « 9 » و يحيى بن ماسويه نيم درم سنك روا مىدارذ و من نيازموذه‌ام اكر تو بيازمائى « 10 » صواب آيذ و نيز كفته‌اند « 11 » كى اكر خداوند ربو را « 11 » كه ورا سرفه‌ى مغ كيرد دو درم سنك زعفران با شكّر بخورذ صواب آيذ و يك درم سنك خوذ بسيار كفته‌اند ، و لكن « 12 » من ترا ان جيزها كفتم بدين كتاب كى من « 13 » ازموده‌ام مكر آن جيزى كه كويم فلان جنين مىكويذ ان نيازموده بوم ، اين بدان « 13 » كفتم تا ترا غلط نيفتد .

--> ( 1 ) - ب ه : زردى روى ( 2 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 3 ) - ف : كندرو ( 4 - 4 ) - ف : پياز سلغوش ( 5 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 6 ) - ف : افزوده . و ( 7 ) - ف : « سنك » ندارد ( 8 - 8 ) - ف : و من مىكويم كه ( 9 ) - ب ه : كى كفتم ( 10 ) - ب ه : تا كدام بهتر ( 11 - 11 ) - ف : اكر خداوند ربو ( 12 ) - ف : و ليكن ( 13 - 13 ) - ف : آزموذه بوذم باز بدان